Nowa matura w świetle badań
Jednym z głównych celów uruchomionego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej programu Nowa Matura jest doprowadzenie do tego, aby egzamin dojrzałości uzyskał rangę rzeczywistego egzaminu państwowego. Byłby on porównywalny, jeśli nie w skali kraju, to co najmniej makroregionu i w obiektywny i rzetelny sposób diagnozował osiągnięcia abiturientów, zapewniając jednakowe warunki egzaminacyjne wszystkim zdającym.
Z inicjatywy kuratora oświaty w Poznaniu, Grażyny Ziółkowskiej, na początku 1995 r. doszło do porozumienia sześciu kuratoriów w sprawie wspólnych tematów egzaminacyjnych w ubiegłorocznej wiosennej sesji egzaminu dojrzałości: z historii (profil ogólny) i biologii (profil ogólny). Projekt ten przewidywał także zaproponowanie nauczycielom ujednoliconych, wspólnych kryteriów oceniania prac egzaminacyjnych z tych przedmiotów. Porozumienie obejmowało województwa: leszczyńskie, gorzowskie, konińskie, pilskie, zielonogórskie i poznańskie.
Zdecydowano ujednolicić badania efektów omawianego przedsięwzięcia posługując się systemem ankiet skierowanych do nauczycieli i przewodniczących komisji egzaminacyjnych w tych województwach. Spodziewano się uzyskać odpowiedź na pytania:
- Jaki jest stopień społecznej akceptacji proponowanych zmian w procedurze egzaminu dojrzałości?
- Jaka jest wiedza nauczycieli o Nowej Maturze?
- Jaki jest zakres innowacyjnych decyzji przewodniczących komisji egzaminacyjnych związanych z Nową Maturą?
- Jak przyjęto i wykorzystano zaproponowane nauczycielom narzędzia, mające zobiektywizować ocenianie prac maturalnych?
Tematy z biologii i historii opracowali eksperci z sześciu wymienionych województw. Wspólnie opracowano także kryteria oceniania, dołączone do kopert z tematami. Ankiety badające przyjęcie zmian opracowano w Wojewódzkim Ośrodku Metodycznym w Poznaniu i udostępniono współpracującym województwom.
Poniżej omawiam:
- Analizę przyjęcia modyfikacji w procedurach egzaminacyjnych przez dyrektorów szkół JAK BYŁO W MAJU 1995 r.?
- Analizę stanu świadomości nauczycieli wobec Nowej Matury oraz stopnia społecznej akceptacji zmian JAK POWINNO BYĆ?
- Analizę przyjęcia i wykorzystania kryteriów oceniania prac maturalnych z biologii i historii.
W zestawieniu danych z 677 ankiet wypełnionych przez członków komisji egzaminacyjnych w maju 1995 r. zastosowano następujące skróty: Poznań - Po; Konin - Ko; Leszno - Le, Piła - Pi.
Procedury egzaminacyjne
Przewodniczącym komisji egzaminacyjnych zadano następujące pytania:
- Czy w czasie egzaminu zastosowano choćby w przypadku jednego przedmiotu kodowanie prac zamiast ich podpisywania imieniem i nazwiskiem abiturienta?
- Czy prace na pograniczu ocen mierny/niedostateczny i bardzo dobry/celujący były sprawdzane przez drugiego egzaminatora?
- Czy w komisji egzaminacyjnej znaleźli się nauczyciele z innych szkół?
- Czy w przypadku egzaminów ustnych podjęto działania mające na celu ujednolicenie zestawów pytań różnych klas jednej szkoły?
- Czy w szkole wprowadzono inne zmiany (w porównaniu z rokiem ubiegłym) na egzaminie ustnym?
Analiza i porównanie wyników pozwoliły sformułować następujące wnioski:
- We wszystkich województwach kodowanie okazało się w podobnym stopniu niepopularne (Po - 6%, Pi - 9%, Le - 0%, Ko - 0%).
- W podobnym zakresie raczej powszechnie we wszystkich województwach stosowano podwójne recenzje prac na pograniczu ocen (Po - 93%, Pi- 93%, Le - 78%, Ko-95%).
- Udział nauczycieli z innych szkół w komisjach egzaminacyjnych był niewielki; w żadnym z województw poddanych badaniu nie dotyczył więcej niż co piątej szkoły (Po - 15%, Pi - 11%, Le - 21%, Ko - 20%).
- Działanie mające na celu ujednolicenie zestawów pytań na egzamin ustny podjęto w znacznej liczbie szkół, od połowy (Leszno) do trzech czwartych badanych placówek (Piła) (Po - 65%, Pi -75%, Le - 50%, Ko - 65%).
- Inne zmiany na egzaminie ustnym wprowadzono w bardzo niewielu placówkach (Po - 17%, Pi - 4%, Le - 21%, Ko - 5%). Propozycje te dotyczyły w szczególności historii (korzystanie z tekstów źródłowych), biologii (rozpoznawanie preparatów, korzystanie z mikroskopu), języków obcych (test gramatyczny bez słownika) oraz (jedna szkoła w Koninie) nowych kryteriów na ocenę celującą.
Tak więc, co do modyfikacji procedur egzaminacyjnych, na podstawie 125 ankiet, wypełnionych przez przewodniczących komisji egzaminacyjnych z czterech województw (Poznań, Piła, Leszno, Konin), można stwierdzić, że:
- w znikomym odsetku szkół (od 10% do zera) zdecydowano się na kodowanie prac maturalnych;
- podwójne recenzje prac na pograniczu ocen stosowano raczej powszechnie we wszystkich badanych województwach (w 80% lub więcej szkół);
- udział nauczycieli z innych szkół w komisjach egzaminacyjnych był znikomy i nie przekraczał na ogół 20%;
- działania mające na celu ujednolicenie zestawów pytań na egzamin ustny podjęto w większości szkół we wszystkich badanych województwach;
- w znikomej liczbie szkół wprowadzono inne zmiany w procedurze egzaminu dojrzałości.
Rozkład odpowiedzi w ankietach z poszczególnych województw nie wykazuje zasadniczych różnic, co może być potwierdzeniem wiarygodności tych danych. Pamiętać jednak należy, że wskaźniki procentowe odnoszą się do grupy szkół, które nadesłały ankiety; np. odsetek szkół, w których kodowano prace, w relacji do wszystkich szkół, jest niższy.
Egzaminatorom w kwestii procedur egzaminacyjnych zadano następujące pytania:
- Czy prace abiturientów powinien oceniać nauczyciel, który ich uczył?
- Czy prace (dotąd opatrzone nazwiskiem) powinny być kodowane?
- Czy w skład komisji egzaminacyjnej powinni wchodzić nauczyciele z innych szkół?
- Obecnie w przypadku niektórych przedmiotów tematy egzaminacyjne są zróżnicowane, w zależności od programu nauczania (więc i typu szkół). Czy należy dążyć do ujednolicenia tematów we wszystkich typach szkół?
- Czy matura powinna obejmować samodzielną, praktyczną pracę ucznia, wykonywaną w trakcie ostatniego roku nauki?
- Jaka jest twoja wiedza o Nowej Maturze? (ZNACZNA - SKROMNA - ŻADNA)
Analiza danych z 240 ankiet (Po - 163, Le - 43, Ko - 34, z Piły nie nadesłano wyników) pozwoliła sformułować następujące wnioski:
- Zdecydowana większość respondentów z Poznania i Leszna jest zdania, że oceny abiturientów powinien dokonywać nauczyciel, który ich uczył. Natomiast w Koninie zdania są podzielone, nieco więcej osób optuje nawet za zgodnym z ideą Nowej Matury ocenianiem zewnętrznym.
- Na temat kodowania prac zdania respondentów są podzielone, za kodowaniem opowiada się około połowy nauczycieli z Poznania, Leszna i Konina, przeciw - jedna trzecia.
Komentarz: Jest pewna sprzeczność między odpowiedziami na pytanie 1. (większość respondentów optuje za tradycyjną procedurą oceny przez uczącego), a odpowiedziami na pytanie 2. (większość jest za nietradycyjnym kodowaniem prac). Ponieważ opcje sprzeczne z tradycją należy wyżej szacować, trzeba wyciągnąć wniosek, że wśród nauczycieli nie ma zasadniczego sprzeciwu wobec kodowania prac maturalnych oraz że w kwestii oceny zewnętrznej zdania są podzielone.
Co do pytania 3., dotyczącego obecności nauczycieli z innych szkól w komisji egzaminacyjnej, zdania są różne, zwłaszcza gdy wziąć pod uwagę zasadę wyższego szacowania wartości opcji sprzecznych z tradycją. Można sformułować wniosek, że nie ma zdecydowanego sprzeciwu co do udziału nauczycieli z innych szkól w komisjach egzaminacyjnych.
W przypadku pytania 4., dotyczącego ujednolicenia tematów w różnych typach szkól, widać wyraźną polaryzację poglądów. Zdecydowana większość we wszystkich badanych województwach opowiada się za zróżnicowaniem tematów, mniej niż jedna czwarta jest za ujednoliceniem, a tylko mniej niż 10% nie ma zdania.
Komentarz: Należy jednak pamiętać, że w dzisiejszej sytuacji warunki realizacji programu poszczególnych przedmiotów w różnych typach szkół nie są jednakowe (różna liczba godzin). Gdyby zapewnić porównywalne warunki pracy nauczyciela we wszystkich szkołach, odpowiedzi mogłyby być inne.
Pytanie 5. dotyczyło koncepcji włączenia do matury samodzielnej, kilkumiesięcznej, praktycznej pracy ucznia. W tym przypadku duży jest odsetek osób niezdecydowanych, a wśród pozostałych zdania są podzielone. W różnych województwach przeważają różne opcje.
Na pytanie 6. - o wiedzę na temat Nowej Matury - zupełny brak wiedzy zadeklarowało mniej niż 2% respondentów w każdym z uwzględnionych województw, a znaczną wiedzę od jednej czwartej do jednej trzeciej; najwięcej określiło swą wiedzę jako skromną.
Komentarz: Odsetek deklarujących znaczną wiedzę o Nowej Maturze nie jest mały, jeśli zważyć, że program ten jest realizowany zaledwie od roku. Konieczne jest jednak dalsze popularyzowanie wiedzy o Nowej Maturze przez materiały kierowane bezpośrednio do szkół oraz zajęcia warsztatowe. Odpowiedzi deklarujące zupełny brak wiedzy o Nowej Maturze są w granicach błędu statystycznego i można je pominąć.
Tak więc, podsumowując opinie egzaminatorów o Nowej Maturze, można stwierdzić, że:
- Obecnie większość nauczycieli jest przeciwna zewnętrznej ocenie na maturze.
- Wśród nauczycieli nie ma zasadniczego sprzeciwu wobec kodowania prac maturalnych.
- Nie ma zdecydowanego sprzeciwu co do udziału nauczycieli z innych szkół w komisjach egzaminacyjnych.
- Jest sprzeciw wobec propozycji ujednolicenia tematów w obecnych warunkach realizowania przedmiotów w różnych typach szkół.
- Odnośnie do większej, praktycznej pracy egzaminacyjnej, zdania są podzielone, obecnie jest więcej przeciwników niż zwolenników.
- Odsetek deklarujących znaczną wiedzę o Nowej Maturze nie jest mały, jeśli zważyć, że ten program jest realizowany zaledwie od jednego roku szkolnego. Odpowiedzi deklarujące zupełny brak wiedzy o Nowej Maturze są w granicach błędu statystycznego.
Porównywalność oceniania z biologii
Do egzaminatorów z biologii skierowano ankietę z następującymi pytaniami:
- Czy przy poprawianiu pisemnych prac maturalnych korzystała Pani/Pan z otrzymanych kryteriów?
- W jakim stopniu przy ocenianiu prac maturalnych wykorzystała Pani/Pan kryteria oceny prac maturalnych? (W PEŁNI - W ZNACZNYM STOPNIU - CZĘŚCIOWO)
- Który element kryteriów był dla Pani/Pana przydatny i dlaczego?
- Który element kryteriów był dla Pani/Pana najmniej przydatny i dlaczego?
- Które elementy kryteriów oceniania prac zdaniem Pani/Pana należałoby zmienić i dlaczego?
- Inne uwagi dotyczące kryteriów, nie uwzględnione w punktach 1-5.
Na podstawie odpowiedzi udzielonych przez 61 nauczycieli szkół średnich (Po - 37, Le - 12, Ko - 12), o zróżnicowanym stażu pracy (nie nadesłano danych z Piły), można sformułować następujące wnioski:
- Przy poprawianiu prac maturalnych z biologii z otrzymanych kryteriów korzystało ponad 90% nauczycieli z Poznania i z Leszna oraz ponad 89% z Konina, ponieważ (cyt.): usprawniły poprawianie prac; bardzo ułatwiły wystawienie właściwej oceny; pomagały obiektywnie ocenić pracę pisemną; w pełnym stopniu określały wiadomości i umiejętności ucznia; umożliwiały ujednolicenie oceniania wśród nauczycieli; były wzorcem tego, co uczeń na dany temat powinien umieć; zawierały pełny zakres wiedzy merytorycznej i umiejętności; otrzymane kryteria są czytelne i rzeczowe. Takie uzasadnienia występują w ankietach z Poznania, Leszna i Konina.
- Stopień wykorzystania kryteriów:
- Przydatność poszczególnych elementów kryteriów:
- Elementy kryteriów uznane za najmniej przydatne:
- Propozycje zmian:
- Uwagi dodatkowe:
| • |
w pełni wykorzystało je ponad 13% respondentów z Poznania i 25% z Konina; natomiast z Leszna - nikt; | ||
| • |
w znacznym stopniu skorzystało z nich: z Poznania 46%, z Leszna 80%, z Konina 25%; | ||
| • |
częściowo wykorzystało kryteria: z Poznania 35%, z Leszna 40%, z Konina 50%, (dały możliwość porównania własnej wizji pracy z propozycjami z zewnątrz). | ||
| • |
z rozkładu odpowiedzi wynika, że jedni wysoko cenili jedne, a inni inne elementy. Stąd wniosek, że kryteria z biologii były tak zbudowane, iż zaspokajały różne oczekiwania nauczycieli. | ||
| • |
nieduża liczba osób wymieniała zbyt szczegółową punktację oraz zbyt dużą liczbę punktów za poprawność językową (choć były i takie, które wyżej punktowały ten aspekt pracy). | ||
| • |
wymieniano m. in. zakres opanowania języka przedmiotu, proponowano korektę liczby punktów za poszczególne elementy; co do tego nie było zgodności. Należy więc uznać owe propozycje za odbicie indywidualnych opinii nauczycieli. | ||
| • |
wskazano na potrzebę podania kryteriów do wiadomości uczniom; część respondentów była zdania, że należy to zrobić przy podawaniu tematu pracy, część że znacznie wcześniej. | ||
Podsumowując opinie nauczycieli biologii na temat stosowania szczegółowych kryteriów oceniania, można stwierdzić, że:
- Przytłaczająca większość respondentów korzystała z kryteriów oceniania i potrafi to uzasadnić.
- Najwięcej nauczycieli określiło wykorzystanie kryteriów sformułowaniem "w znacznym stopniu".
- Spośród elementów kryteriów z największym uznaniem spotkały się algorytmy.
- Bardzo niewiele osób znalazło elementy mało przydatne, najczęściej była to punktacja.
- Nie ma takich elementów kryteriów, które znacząca część respondentów chciałaby zmienić.
- Na ogól kryteria z biologii zostały bardzo dobrze przyjęte i wysoko ocenione, a respondenci oczekują kontynuowania takiego rozwiązania w przyszłości.
- Panuje pogląd o wcześniejszym informowaniu uczniów o charakterze kryteriów.
Ocenianie z historii
Ankietę z takimi samymi jak w przypadku biologii pytaniami skierowano do egzaminatorów z historii. Odpowiedzi udzieliło 106 nauczycieli szkól średnich (Po - 72, Le -12, Ko - 22) o różnym stażu pracy. Z Piły nie dostarczono danych. Z analizy ankiety wynikają następujące wnioski:
- Przy poprawianiu prac maturalnych z historii z otrzymanych kryteriów korzystała znaczna większość nauczycieli (Po - 68%, Le - 91%, Ko - 95%). Na pytanie o motywy respondenci podkreślali, że pomogło to w zobiektywizowaniu oceny, szczególnie w przypadkach skrajnych, w ujednoliceniu wymagań stawianych pracy. Kryteria dawały też podstawę do precyzyjnej recenzji, pozwoliły uchwycić zależność i hierarchię ważności poszczególnych elementów pracy, podlegających ocenie, często potwierdzały słuszność własnych kryteriów nauczyciela. Opracowanie z Konina podkreśla szczególną przydatność tych kryteriów dla nauczycieli o małym stażu pracy. Można zatem wnioskować, że ujednolicone kryteria zostały zaakceptowane przez nauczycieli, bez względu na doświadczenie pedagogiczne, staż pracy i typ szkoły średniej.
- Stopień wykorzystania kryteriów:
- Przydatność poszczególnych elementów kryteriów:
- Propozycje zmian:
- Dodatkowe uwagi były nieliczne i nie dotyczyły spraw zasadniczych.
| • | w pełni (Po - 5%, Le - 0%, Ko - 9%) wykorzystał je niewielki odsetek nauczycieli; | ||
| • |
w znacznym stopniu (Po - 43%, Le - %, Ko - 50%) wykorzystało je od jednej trzeciej do polowy nauczycieli z trzech województw; | ||
| • | częściowo (Po-51%, Le-66%, Ko-41%) korzystało z nich około polowy nauczycieli. | ||
| Komentarz: Nie zaakceptowano kryteriów w pełni i może to wynikać z tego, że po raz pierwszy nauczyciele otrzymali taką propozycję oceniania w ramach programu Nowa Matura. Większości jednak częściowo lub w znacznym stopniu kryteria pomogły lub ułatwiły zrecenzowanie i ocenę pracy maturalnej. Pomocne były szczególnie wtedy, gdy pojawiały się trudności i wątpliwości co do oceny głównie w przypadkach skrajnych (ocena "niedostateczny" lub "celujący"). Nauczyciele sugerują, aby zarówno oni, jak i uczniowie zostali dużo wcześniej (najlepiej na początku roku szkolnego) poinformowani o możliwościach stosowania kryteriów oceny. Z Poznania, Leszna i Konina pochodzą uwagi, że zbyt szczegółowa punktacja szkodzi oryginalności prac pod względem kompozycji i treści. |
|||
| • |
pytanie 3 i 4 można potraktować łącznie, gdyż pytano respondentów o przydatność kryteriów lub jej brak, biorąc pod uwagę poszczególne elementy tych kryteriów | ||
|
Komentarz: Nie zaakceptowano kryteriów w pełni i może to wynikać z tego, że po raz pierwszy nauczyciele otrzymali taką propozycję oceniania w ramach programu Nowa Matura. Większości jednak częściowo lub w znacznym stopniu kryteria pomogły lub ułatwiły zrecenzowanie i ocenę pracy maturalnej. Pomocne były szczególnie wtedy, gdy pojawiały się trudności i wątpliwości co do oceny głównie w przypadkach skrajnych (ocena "niedostateczny" lub "celujący").
Nauczyciele sugerują, aby zarówno oni, jak i uczniowie zostali dużo wcześniej (najlepiej na początku roku szkolnego) poinformowani o możliwościach stosowania kryteriów oceny. Z Poznania, Leszna i Konina pochodzą uwagi, że zbyt szczegółowa punktacja szkodzi oryginalności prac pod względem kompozycji i treści. |
|||
| • |
należy uogólnić system punktowy, bo w pisemnej pracy z historii wszystkiego nie da się przeliczyć na punkty. Nauczyciele przy ocenianiu kierują się subiektywnymi wrażeniami i tzw. wyczuciem. Jednak dość liczna grupa (Po, Ko), komentując pytanie 5, pozytywnie przyjęła propozycję kryteriów. | ||
Podsumowując opinie historyków, dotyczące szczegółowych kryteriów oceniania, można stwierdzić, że:
- Przytłaczająca większość z 106 respondentów korzystała z kryteriów oceniania z historii, choć nie w pełnym zakresie.
- Kryteria pomagały zwłaszcza w ocenie prac skrajnych oraz w redagowaniu recenzji.
- Kryteria należy jak najwcześniej udostępnić szkołom.
- Trzeba powtórnie przeanalizować system punktacji, przedyskutować go z nauczycielami i poddać weryfikacji.
Klemens Stróżyński
WOM, Poznań
XVI Targi Edukacyjne w Poznaniu
Maciej Maciołek 12 Luty 2012, 00:00
Katarzyna Zagajewska-Sycz 09 Luty 2012, 00:00
„Nowa” pomoc psychologiczno -pedagogiczna
Mariusz Wiśniewski 03 Luty 2012, 00:00
Comeback rózgi i klęczenia na grochu?
Aleksandra Rygiel 03 Luty 2012, 00:00
Dzieci w sieci – nowy cel ataków hakerów
Karolina Krzysik 03 Luty 2012, 00:00
Czy media społecznościowe służą wykluczonej młodzieży?
Dr. Tom Brown 09 Luty 2012, 21:39
MEN/ Nowe zasady oceniania pracy szkół i przedszkoli
LinarCubo LinarCubo 09 Luty 2012, 16:34
Czytanie i pisanie u dzieci słabo widzących – którędy omijać trudności?
LinarCubo LinarCubo 09 Luty 2012, 14:35
Konektywizm - Sieci, małe światy, luźne więzi
jeck steve 09 Luty 2012, 07:01
imarion 08 Luty 2012, 18:24