Cynizm, ironia, triumf

Co jest przyczyną wytworzenia się w szkołach modelu: władca-nauczyciel – uczeń bez prawa głosu? Czy wprowadzeniu reformy oświaty nie powinny towarzyszyć specjalistyczne badania służące wyeliminowaniu tych nauczycieli, którzy swoje aspiracje intelektualne, potrzebę dominacji, egocentryzm realizują tylko w pracy z małymi dziećmi i młodzieżą, stosując metodę zastraszenia i terroru.

Czy nauczyciel, który zwraca się do uczniów: „Twój talent pisarski jest gówno wart”, lub: „I tak ci to nie pomoże zdać matury, kretynko” – nie powinien być pociągnięty do jakiejś odpowiedzialności albo wręcz usunięty z grona pedagogów?

Albo co zrobić z takim panem profesorem, który wchodząc do klasy, oznajmia od progu, że z przyjemnością postawi dzisiaj komuś jedynkę, lub odpytując, kończy sentencją: – I co z tego, że umiesz, skoro i tak nie zdasz matury!? To przecież żaden wychowawca! A ten, który wypowiedział zdanie: – Trzeba dziś kogoś przyprawić o napad padaczki… Kowalska do tablicy! – nie zasługuje, moim zdaniem, nawet na miano człowieka.

Szkoła coraz częściej przypomina ring bokserski, na którym walczą między sobą nauczyciele, ale nokautowani zostają uczniowie, bo na nich się odgrywają ci ponoszący klęskę. A my, uczniowie, przecież wszystko widzimy. Rozgrywki nauczycielskie o uznanie swojego autorytetu, hierarchii ważności przedmiotu i temu podobne nieistotne w prawdziwej pedagogice cele są na porządku dziennym.

A zasada „Jak się nie będą ciebie bali, to się będą z ciebie śmiali” – przynosi w odbiorze uczniów odwrotny skutek. Im bardziej nauczyciel zastrasza, terroryzuje, tym bardziej jest wyśmiewany poza plecami.

Moim zdaniem nauczyciel wykrzykujący inwektywy pod adresem uczniów pozostaje bezkarny, gdyż dyrektor szkoły zamyka na wszystko oczy i uszy, udając, że to tylko żart. Taki dyrektor też się nie nadaje na swoje stanowisko!
Czy polską szkołą rządzić ma cynizm, ironia i walka o triumf?

Agnieszka Oklińska
uczennica liceum w Łodzi