Teatr mój widzę ogromny

Do najciekawszych osobowości związanych z taką działalnością należą Halina i Jan Machulscy – artyści i wychowawcy od dziesięcioleci, edukujący poprzez sztukę, kolejne pokolenia Polaków, kreujący zarówno niekonwencjonalne postawy ludzkie, jak i nowatorskie metody kształcenia.

Spośród licznych inicjatyw Państwa Machulskich warto wymienić: Szkołę Aktorską i powołany przy niej przez słuchaczy Teatr za złotówkę, którego wartość opiera się na wzajemnej wymianie myśli pomiędzy widzem i aktorem, Ognisko Teatralne przeznaczone dla artystycznie uzdolnionych nastolatków w wieku od 13 do 18 lat, Konkurs dla młodych dramaturgów „Szukamy polskiego Szekspira” przeznaczony dla dzieci i młodzieży w wieku od 12 do 21 lat, Konkurs Młodego Tłumacza, Międzynarodowy Festiwal Teatru dla Dzieci i Młodzieży „Korczak” oraz pierwsze w Polsce nauczycielskie warsztaty Dramy – techniki teatralnej wykorzystywanej dla celów edukacyjnych.

6 czerwca br. odbędzie się premiera przedstawienia opartego na motywach sztuki Zbigniewa Hołdysa „I’m Sorry”, które przygotowują, jako spektakl dyplomowy, studenci III roku Szkoły Aktorskiej Haliny i Jana Machulskich.

Młodzi adepci teatru, poruszając problem samotności i zagubienia w dzisiejszym świecie, dążą do wywołania u widza refleksji prowadzącej do przywrócenia komunikacji i dialogu między ludźmi. Włączone do sztuki „I‘m Sorry” fragmenty z dramatu Williama Mastrosimone „Pif-Paf! jesteś trup” przedstawiają obraz dzisiejszej szkoły, nie dającej szans słabszym, mniej odpornym, bardziej samotnym, wszystkim tym, którzy jeszcze czegoś szukają.

W nowoczesnej formie, z użyciem multimediów, ze scenami muzycznymi, twórcy spektaklu zabierają głos w dyskusji, która w Polsce dopiero się rozpoczęła, i w trakcie której z pewnością będziemy musieli szukać odpowiedzi na wyzwania cywilizacyjne XXI wieku.

Cieszę się, że z propozycją promocji tego niecodziennego przedstawienia, autorzy zwrócili się do środowiska Społecznego Towarzystwa Oświatowego, które zawsze podkreślało znaczenie, jaką w polskiej szkole i w polskim życiu publicznym powinien i może odgrywać teatr.

Przypominając jego edukacyjną rolę, nawiązujemy do tradycji Bogusławskiego i Wyspiańskiego, Mickiewicza i Słowackiego, Różewicza i Mrożka – twórców, którzy przez tę formę sztuki budowali naszą polską tożsamość, i podtrzymywali ducha wolności obywatelskich.


Wojciech Starzyński