Od redaktora

Po stworzeniu własnego profilu na portalu nasza-klasa.pl zacząłem otrzymywać od swoich byłych uczniów maile, w których wspominają właśnie nastrój lekcji, ich atmosferę, przeżycia i emocje, które towarzyszyły im na lekcjach. Dziś dorośli już ludzie wspominają zajęcia, które utkwiły im w pamięci. Twierdzą, że wiele z tego, czego się uczyli, mogli dzięki temu lepiej zapamiętać i utrwalić.

Drodzy Czytelnicy,

jeden z moich ulubionych tenorów Rolando Villazon, po koncercie w berlińskiej filharmonii na pytanie dziennikarza, jaka jest jego recepta na sukces i entuzjastyczne przyjęcie przez publiczność odpowiada, że jest nią przede wszystkim potrzeba wywołania wśród słuchaczy emocji. Sama technika, precyzyjne wykonanie partytury nie jest w stanie ich wyzwolić. Najważniejsze, aby wychodząc z koncertu, opery, recitalu słuchacze byli przekonani, że przeżyli coś wyjątkowego, coś co pozwala im długo jeszcze pamiętać zakończony właśnie koncert. Pomyślałem sobie, jak byłoby wspaniale, gdyby w ten sam sposób myśleli o swoich lekcjach nauczyciele. Chciałbym, aby o zajęciach mówili, że przekazali swoim uczniom pozytywne emocje, że wywołali u nich przeżycie czegoś wyjątkowego. Jak wielu z nas myśli o tym, aby uczniowie po wyjściu z lekcji długo jeszcze o niej pamiętali? Po stworzeniu własnego profilu na portalu nasza-klasa.pl zacząłem otrzymywać od swoich byłych uczniów maile, w których wspominają właśnie nastrój lekcji, ich atmosferę, przeżycia i emocje, które towarzyszyły im na lekcjach. Dziś dorośli już ludzie wspominają zajęcia, które utkwiły im w pamięci. Twierdzą, że wiele z tego, czego się uczyli, mogli dzięki temu lepiej zapamiętać i utrwalić. Wówczas nie znałem jeszcze zaskakujących wyników badań nad ludzkim mózgiem. Kierowałem się jedynie intuicją i zastanawiałem się co zrobić, aby lekcja pozostawiała emocjonalny ładunek, abym razem z uczniami nie zapomniał o niej zaraz po wyjściu z klasy.

…do dziś mam przed oczami lekcje przy świecach, na której interpretowaliśmy “Dziady”

Dziś, kiedy wiemy już tak wiele o pracy mózgu czas, aby wykorzystać tę wiedzę w sposób systemowy i bardziej świadomy w naszej codziennej praktyce. W Polsce ukazała się właśnie „Odpowiedź” Johna Assarafa i Murraya Smitha - odpowiedź na nasze pytania dotyczące funkcjonowania ludzkiego mózgu. Dzięki tej wiedzy możemy pomóc uczniom nie tylko szybciej się uczyć, ale przede wszystkim wyposażymy ich w kluczowe umiejętności. Na naszych oczach zmienia się rola nauczyciela. Coraz trudniej jest jemu konkurować z wiedzą, którą uczniowie otrzymują w atrakcyjnej formie dzięki specjalistycznym kanałom telewizyjnym, portalom wiedzy i tematycznym serwisom internetowym. Współczesny nauczyciel to coś więcej. To przede wszystkim ekspert w zakresie strategii i stylów uczenia się, zapamiętywania, pracy w zespole, skutecznej komunikacji, selektywnego czytania, robienia efektywnych notatek. Dziś coraz częściej nauczyciel jest mentorem, psychologiem, osobistym doradcą ds. rozwoju, osobą ułatwiającą wykorzystanie indywidualnych zasobów i talentów ucznia. Ponieważ nowy rok skłania do snucia planów i wyznaczania celów, autorzy zamieszczonych w tym numerze artykułów dzielą się marzeniami i przedstawiają swoje priorytety. Ulegając temu nastrojowi również ja marzę. Wyobrażam sobie polskich nauczycieli wchodzących do klasy z entuzjazmem, pełnych energii zapowiadających uczniom kolejne niezwykłe przeżycie nowej przygody. Życzę w roku 2009 przede wszystkim uczniom, aby znaleźli w swoich szkołach takich właśnie marzycieli i przewodników, a Czytelnikom „Edukacji i Dialogu” ambitnych i odważnych celów na rzecz modernizacji polskiej edukacji.


Witold Kołodziejczyk
edukacjaprzyszlosci.blogspot.com