Trójgłos - głos trzeci, ostatni

Myśli to nie rzeczywistość – takie motto towarzyszyło mi przy tworzeniu części książki poświęconej myśleniu. W poznawaniu i rozumieniu siebie to bazowe twierdzenie. Myśli wynikają z aktywności umysłu i mimo wirtualnego charakteru stanowią istotną sferę doznań. Myśli wpływają silnie na stan ciała i pojawianie się emocji. Interpretacje przeżywanych zdarzeń umysł podsuwa automatycznie – ma do tego określone procedury i wzorce, nieuświadomione. To sama sytuacja dla każdego jej uczestnika ma inne znaczenie. Często trudno dojść do porozumienia co do faktów, gdyż jesteśmy tak pewni swoich racji, że w ich obronie jesteśmy gotowi walczyć. Wynika to z tego, że utożsamiamy się ze swoim sposobem myślenia – ze swoimi przekonaniami, wartościami, osądami. Tak jakby nasze myśli stawały się częścią nas – wówczas kwestionowanie naszego zdania jest odbierane jako negowanie nas samych.

Sposób myślenia jest jedną z najbardziej indywidualnych cech odróżniających nas od innych ludzi. To jak dochodzimy do rozumienia, jak uruchamiamy twórczość, czy bardziej bazujemy na wizjach, czy może na strategiach, a może na analizowaniu jest walorem naszej mentalności. Nie ma dwóch takich samych umysłów. Każdy umysł stanowi unikalną architekturę. To jakie informacje wybieramy, to jak je przetwarzamy, jak tworzy się wiedza to niezbędne wskazówki do zarządzania własnym procesem uczenia się. Jego efektywność w dużej mierze zależy od świadomego uczestnictwa w nim, poprzez dobieranie takich metod i technik, które odpowiadają naturalnym preferencjom.

Samoobserwacja i informacje zwrotne z otoczenia pomagają zrozumieć jak działa umysł i jak najlepiej wykorzystać jego zasoby. To buduje wiedzę o samym sobie i poszerza samoświadomość. Pomaga też odkrywać swoje talenty i mocne strony. Pozwala też z szacunkiem odnosić się do innych sposobów widzenia świata, a to droga do wzbogacania siebie.


Maria Piegowska