Co wnosi Harry Potter

Wymienione wartości moralne powinno się wpajać dziecku od najmłodszych lat, aby utrwaliły się w jego psychice. Dzięki tym wpojonym wartościom będzie ono umiało odróżnić dobro od zła. Należy tak wychować jednostkę, aby w życiu postępowała moralnie. Człowiek moralny „to człowiek ukierunkowany na innego człowieka, na pomoc, przyjaźń, zrozumienie, zdolny do afikacji, skłonny do rezygnacji z nastawień egoistycznych, który umie i pragnie być potrzebny innym”.

Wartości moralne oprócz stosunku do drugiego człowieka odnoszą się do niego samego. Głównie chodzi o to, aby żył on w zgodzie z samym sobą, z wyznawanymi poglądami, uznawanymi normami oraz wartościami. Należy żyć właściwie, opierając się na swoim subiektywnym stosunku do innych rzeczy. Trzeba żyć w zgodzie z własnymi normami, zasadami i wartościami. Dobrym tego przykładem jest w serii książek o Harry’m Potterze postawa wuja Vernona. Opisuje on rodziców Harry’ego w subiektywny sposób, kierując się przy tym utworzonymi w swojej świadomości normami i zasadami. Dzieci muszą widzieć zło, żeby dobro nabrało wyrazistości.

Trzeba również troszczyć się o dobro drugiej osoby, powinno się mieć pokojowe nastawienie, szanować drugiego człowieka. W przypadku Dudleya to się nie sprawdza. Nie został on wychowany wg wartości obowiązujących w świecie. Znęcał się on nad większością dzieci ze swojego otoczenia a przede wszystkim na swoim kuzynie Harrym, co uwidacznia się w następującym cytacie: „Harry cieszył się, że nie musi już chodzić do szkoły, ale nie uchroniło go to od napaści bandy Dudleya, która codziennie odwiedzała jego dom. (…)przyłączali się do ulubionej dyscypliny Dudleya: polowania na Harryego”.
Postępował niemoralnie wobec innych. A przecież nie można znęcać się nad innymi. Dudley szuka także we wszystkim korzyści dla siebie. Tak został wychowany przez ojca: Ciotka Marge cisnęła walizę prosto w brzuch Harry’ego, pozbawiając go tchu, objęła Dudleya jedną ręką i cmoknęła głośno w policzek. Harry dobrze wiedział, ze Dudley godzi się na te uściski i całusy tylko dlatego, że spodziewa się dobrej zapłaty. I rzeczywiście, gdy go puściła, ściskał już w dłoni dwudziestofuntowy banknot”.

Czy takie postępowanie Dudley’a jest dobre? Większość osób odpowie, że nie. Nawet sam Harry Potter uważał, że jego kuzyn nie powinien tak robić. Nie można być egoistą i ze wszystkiego czerpać korzyści tylko dla siebie. Należy dbać o dobro drugiego człowieka. Taka osobą w serii książek o młodym czarodzieju jest Pani Weasley. Dba ona nie tylko o swoje dzieci ale również matkuje Hary’emu. Jest surowa w wychowywaniu dzieci, silnie reaguje na ich nieposłuszeństwo. Kiedyś jej synowie: Fred, Georg i Ron zabrali samochód, by uratować Harry’ego, jednak nic jej nie powiedzieli o tym. Gdy wrócili okrzyczała ich:
„– Czy Wy w ogóle macie pojęcie, jak ja się o Was martwiłam? – zapytała pani Weasley groźnym szeptem. (…)
– Puste łóżka! Żadnej kartki! Samochód zniknął…przecież mogliście się gdzieś rozbić…Ja się zamartwiałam całą noc…a Wy? Pomyśleliście o tym? No nie, jak długo żyję…Poczekajcie, aż wróci Wasz ojciec…(…) Pani Weasley nie puszcza im tego płazem. Wyznacza im karę za złe postępowanie, jednak kocha bardzo swoje dzieci i troszczy się o nie, jak nikt inny na świecie.

„Wartości moralne to drogowskazy życiowe, które kształtują lepszych ludzi, lepsze życie i lepsze stosunki międzyludzkie. Wartości moralne nadają życiu sens”
Dużą rolę odgrywa dekalog. Ludzie starają się postępować wg ustalonych przez Boga przykazań. Zdarzają się opisy, których nie powinno czytać małe dziecko. Niektóre momenty są przerażające i wstrząsające. Np. opis Dementorów, którzy zabijają ludzi poprzez pocałunek, a także sam ich wygląd:
– Dementorzy stosują to wobec tych, których pragną zniszczyć. Przypuszczam, że pod kapturem musi być coś w rodzaju ust, bo przywierają do warg ofiary i… wysysają z niej duszę.
Harry zakrztusił się i wypluł trochę kremowego piwa.
– Co?...Zabijają?...
Och nie. O wiele gorzej. Widzisz, można istnieć bez duszy, jak długo działa mózg i serce. Ale nie ma się świadomości samego siebie, żadnych wspomnień…nic. I nie ma żadnej szansy na ozdrowienie.
Po prostu się…istnieje, i tyle. Jak pusta muszla. A duszy nie ma…
jest stracona na zawsze.

Postać Harry’ego Pottera znana jest na całym świecie. W zasadzie można powiedzieć, że jest on elementem kultury masowej, jest mocno rozreklamowany. Wszędzie jest o nim głośno. Jest on tak jakby narzucony z góry ludziom, dzieciom, aby go czytały. J. K. Rowling opisała w swoich książkach losy młodego czarodzieja, szkołę magii. Istnieją sprzeczne poglądy na temat treści zawartych w serii tych książek. Z jednej strony książki mają ona szereg fanów, a z drugiej przeciwników.

Niektórzy uważają, że w serii tych książek znajdują się elementy okultyzmu, spirytyzmu, satanizmu. Gabriel Kuby w swojej książce pt., „Harry Potter dobry czy zły” uważa, że dzieci nie powinny czytać serii książek o młodym czarodzieju. Ukazuje ona zło, które kryje się w tych książkach. Przedstawia 10 tez krytycznych:
1. „Harry Potter…” ma zmienić kulturę, wprowadza magię, której chrześcijaństwo się pozbyło.
2. W szkole czarodziejstwa i magii (Hogwarcie) szerzy się przemoc i groza, jest pełna przekleństw i uroków, ideologii rasistowskiej i ofiar krwi, obrzydliwości i opętania.
3. Harry Potter nie walczy ze złem. W pewnym momencie zostaje opętany przez Voldemorta, który niszczy jego osobowość.
4. Czarodzieje i czarownice są wywyższane a ludzie są poniżani.
5. Nie ma pozytywnego transcendentnego wymiaru. To, co nadnaturalne, jest demoniczne. Boskie symbole są wynaturzone.
6. „Harry Potter …” jest starą baśnią, ponieważ nie ma tam nikogo kto pragnie dobra.
7. Czytelnik jest poddany manipulacji emocjonalnej, poprzez którą nie może odróżnić dobra od zła.
8. Świadomość dziecka wypełnia się magią. Przedstawia się świat, w którym rządzi zło i w którym warto pozostać.
9. Każdy, komu zależy na różnorodności poglądów, powinien bronić się przed masowym zaślepieniem i dyktaturą opinii, narzucanych przez media.

W serii tych książek Bóg jest wypierany przez magię. Powinno się odmawiać udziału w szkolnych imprezach potterowskich z powodów religijnych i ze względu na sumienie. Wiele ludzi zgadza się z opinią Gabriele Kuby, nawet sam papież Benedykt XVI popiera jej książkę. Uważa, że „Harry Potter i…” „jest to subtelne uwiedzenie, które oddziałuje niepostrzeżenie, a przez to głęboko, i rozkłada chrześcijaństwo w duszy człowieka, zanim mogło ono w ogóle wyrosnąć”.

Uwiedzenie można interpretować jako sprowadzenie kogoś na złą drogę poprzez wmówienie mu, że można osiągnąć coś więcej, jednak tak się nie dzieje. Korzyść ma tylko ten, kto uwodzi. Jak dziecko się rodzi od początku są mu wpajane wartości moralno – religijne, uczy się rozpoznawać dobro i zło. W swojej wierze chrześcijańskiej przechodzi kolejne sakramenty: chrzest, pierwszą komunię, bierzmowanie itd. Gdy zacznie czytać książki o tematyce fantastycznej, magicznej to te wartości powoli będą traciły na ważności w oczach dziecka. Poprzez serię książek o młodym czarodzieju szerzy się egoizm. Dzieci rozwijają się w świecie magii, w świecie czarów i są bezsilne wobec realnego świata. Tak można rozumieć przytoczone wcześniej słowa. Jednak wielu księży, zanim usłyszało tę opinię było przychylnych tym książkom i nawet zalecali ich czytanie. Nie widzieli w tej serii książek złych elementów, a wręcz przeciwnie – uważali, że można tam znaleźć wiele pozytywnych wartości.

Reasumując można powiedzieć, że wszystkie wartości przenikają się wzajemnie, przez co pozwalają młodemu człowiekowi stworzyć własną hierarchię norm i zasad, a przez to pomagają mu się rozwijać, kształtować swój charakter i sposób bycia.


Małgorzata Gawlik