Najważniejszy talent dziecka - kreatywność

Jednym z głównych czynników warunkujących sukces w XXI wieku będzie umiejętność twórczego myślenia. 

Zachęcajcie więc dziecko do rozwijania wrodzonej inwencji, a będzie korzystać z tego daru przez całe życie.

Pierwsze pięć lub sześć lat życia dziecka determinuje jego chęć tworzenia i inwencji. To w tym czasie kształtuje się jego motywacja do zadawania pytań, a przede wszystkim do postrzegania codziennych sytuacji na rożne sposoby.

Umiejętność twórczego myślenia jest odpowiedzialna za wszystkie ludzkie działania.

Twórczość to nie tylko muzyka i twórczość literacka, ale także sztuka gotowania, projektowania ogrodów, sztuka tworzenia nowych produktów i twórczej aktywności wszelkiego rodzaju.

Dostrzeganie w rzeczach zwyczajnych rzeczy niezwyczajnych. To jest inwencja! Żeby rozwinąć w dziecku inwencję, musimy mu tylko zapewnić odpowiednie warunki do rozwoju wyobraźni. 

Sprawmy, aby otoczenie dziecka było ciekawe i stymulujące, aby jego pokój mógł stanowić małą galerię i laboratorium jednocześnie – dając pole kreatywności. Często chodźmy na wycieczki krajoznawcze, zaglądajmy pod kamienie, nazywajmy gatunki drzew i zbóż, nazywajmy rodzaje chmur. Budujmy razem modele ze starych pudełek, opakowań po jogurcie, rolek po papierze toaletowym i kawałków drewna. W zabawach wykorzystujmy wszystkie zmysły – uczmy się rozróżniać perfumy, kolory, faktury i smaki. Poświęćmy czas na zajęcia plastyczne, ale poza kolorowaniem wprowadźmy też malowanie palcami, malowanie stopami, zabawy z modelina i masa solna, malowanie gąbką, robienie pieczątek z ziemniaka.

 

Zachęćmy dziecko do przebieranek, występów „na scenie” i zmiany ról – zróbmy w domu restaurację dla zabawek albo szkołę, gdzie dziecko może uczyć misie liczyć. Bawmy się w sklep, odgrywajmy czynności wykonywane przez reprezentantów różnych zawodów. Jak najczęściej bawmy się pacynkami – takie zabawy doskonale uczą wyrażania uczuć słowami. Wymyślajmy bajki, gdy jedziemy samochodem albo po prostu razem siedzimy.

Używajmy bogatego słownictwa. Stosowanie barwnych opisów rozwija kreatywne używanie języka, które będzie dziecku potrzebne w późniejszym okresie do tworzenia własnych opowiadań. Chodźmy do muzeum i do galerii sztuki. Twórzmy razem muzykę, używając kuchennych przedmiotów. Nauczmy dziecko robić zdjęcia. Zasadźmy kwiaty na parapecie okiennym albo na grządce w ogródku. Zróbmy wystawę prac plastycznych na specjalnej tablicy lub na lodówce.

Jednak należy pamiętać również o ruchu. Uzewnętrznianie ruchu jest jedną z podstawowych potrzeb dziecka rozpoczynającego naukę szkolną.  Jeśli zadbamy o fizyczny rozwój dziecka już w najmłodszym wieku, dajemy mu większą szansę na osiąganie sukcesów w szkole. Pamiętajmy, że mózg bez ciała nie będzie funkcjonował tak samo jak ciało bez mózgu. Bardzo duży wpływ na nasze samopoczucie i myślenie ma postawa ciała. Spróbujcie Państwo pochylić ramiona do przodu, zwiesić głowę, opuścić ręce w dół i wypowiedzieć słowa: O rany, ale jestem szczęśliwy!! A teraz proszę się wyprostować, podnieść głowę do góry, otworzyć szeroko oczy i powiedzieć: O rety, ale jestem nieszczęśliwy!!!

Okazuje się, że nasze ciało tak wpłynęło na mózg, że nie jesteśmy w stanie uwierzyć w wypowiadane przez nas słowa. Im bardziej jesteśmy aktywni fizycznie, tym lepiej pracuje nasz mózg i jesteśmy bardziej nastawieni na podejmowanie wyzwań. 

Jerome Hartigan, ekspert w dziedzinie wychowania fizycznego, mówi, że jeżeli dzieci pokochają ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia te zdecydowanie zwiększa ich zdolności akademickie, ponieważ bez ruchu mozg się nie rozwija. Hartigan twierdzi, że istnieją wzorce ruchowe, które „nakręcają mozg. Na przykład, specyficzne chodzenie, bieganie i klaskanie jest ściśle powiązane z umiejętnością liczenia, która z kolei łączy się z arytmetyką.

Umiejętność naśladowania sekwencji ruchów prowadzi do kopiowania wzorów na papierze, a ta umiejętność prowadzi do pisania.

Przytulajcie dziecko, tańczcie z nim przy muzyce, obracajcie do góry nogami, turlajcie i obracajcie w obie strony.

 

Uczcie dziecko jak najwięcej piosenek i wierszyków, przy których wykonuje się sekwencje ruchów, maszeruje, skacze na obu nogach lub na jednej nodze. W zabawach stosujcie muzykę, kolor i taniec – ruszajcie się w rytm muzyki, trzymając w rękach kolorowe wstążki lub wstęgi z papieru.

Należy mobilizować dziecko do zapamiętania i wykonywania kombinacji czynności. Dzięki takim ćwiczeniom ruchowym doskonale rozwija się pamięć – jest to również świetna zabawa.

 

Kiedy dzieci mają możliwość wspólnego wymyślania różnego rodzaju zabaw i dorosły to akceptuje, budujemy w dziecku również poczucie jego własnej wartości. Pozytywne nastawienie stanowi istotny element w drodze do sukcesu. Dziecko buduje wyobrażenie o sobie na podstawie sukcesów, jakie osiąga. Naszymi myślami kreujemy samych siebie. Poczucie własnej wartości dziecka w znacznej mierze zależy od trzech współdziałających

elementów. Są to:

Jak byśmy się czuli, gdybyśmy codziennie słyszeli: „Nie masz racji”, źle postępujesz albo „Nie rob tego!”.

Na poczucie własnej wartości dziecka składają się wszystkie jego przekonania i opinie na własny temat. Jego obraz siebie warunkuje odnoszenie sukcesów i ponoszenie porażek. Przy każdej nadarzającej się okazji chwalcie prawidłowe zachowanie, zamiast krytykować zachowanie niewłaściwe. Przez całe dzieciństwo dziecko powinno usłyszeć nieskończenie wiele pochwał – jest to niezmiernie istotne. Jeśli musicie ukierunkować dziecko, powiedzcie mu, jak ma postępować, tego potrzebuje. Okazuje się zatem, że sukces szkolny w dużej mierze zależy od nas – rodziców.  Od tego ile pozytywnego wysiłku włożymy w świadoma zabawę z dzieckiem. Jeżeli rzeczywiście poświęcimy pierwsze pięć lat życia swojej pociechy na efektywną przyjemną współpracę, wówczas podjęcie nauki szkolnej  w wieku sześciu lat będzie wskazany, by nie ograniczać jego rozwoju.

Przychodzi moment, gdy dziecko oczekuje innych mentorów, niż jedynie rodziców, by mogło wypraktykować nabyte umiejętności w relacjach z nowymi osobami, by miało szansę na rozwijanie własnego potencjału oraz odnalezienie miejsca w zespole.