Słowem grzechu jest ograniczenie

Słowem grzechu jest ograniczenie

Zostałem blogerem. Z założenia blogerem-ekspertem. Zaproszonym przez pana Witolda Kołodziejczyka, redaktora naczelnego EiD.

Za to zaproszenie wypada mi w tym miejscu podziękować i wyrazić nadzieję,  że mój wkład w treści przemycane na portalu będzie wartościowy. Inicjatywa nowatorska.

O czym będę pisał? Przede wszystkim o styku technologii i edukacji, o tym jak nowoczesne, multimedialne, interaktywne technologie będę determinowały kierunki rozwoju kształcenia. Ale ponieważ rozwój i edukacja to pojęcia szerokie, nie będę się ograniczał tylko do tej tematyki. Z góry też proszę o wybaczenie, jeśli moje wpisy będą (a myślę, że czasem będą) przybierać nieco bardziej osobisty i subiektywny charakter. Rzeczywistości skłania do przemyśleń i refleksji, na które w nawale spraw bieżących zazwyczaj brakuje czasu, a blog, nawet ekspercki, wydaje się dobrym miejscem na codzienne i niecodzienne impresje. Przyjmując założenie, że różnorodność jest miarą doskonałości - nie będę się ograniczał.

Jestem mocno zaprzyjaźniony ze zjawiskiem zwanym information overload, a zalew informacji oznacza konieczność ich analizowania i porządkowania, dekomponowania, rozbierania na części pierwsze, syntetyzowania i poszukiwania wspólnego mianownika. Te procesy muszą znaleźć swoje ujście i kanał przekazu. To dla mnie warunek higieny intelektualnej. Dlatego ten blog będzie miał dla mnie także wymiar terapeutyczny.

Zatem - do dzieła.

Niesamowicie rozwijające są dla mnie kontakty z obcokrajowcami. Najwidoczniej nie bez powodu ukuto powiedzenie, że podróże kształcą. Jeszcze wygodniej jest, jeśli nie trzeba podróżować.

W moim przypadku ostatnio wypłynął kierunek wschodni. Ukraina, Rosja, generalnie na Wschód od Buga.

W związku z tym spotykam się z bardzo ciekawymi punktami widzenia na historię i rzeczywistość, świat wokół nas i czynniki jego rozwoju. Moje spostrzeżenia są następujące:
- dużo większa wrażliwość historyczna, literacka i emocjonalna
- szczerość, otwartość, apologia lojalności

Historyczne analogie:
- Sicz Zaporoska, Kozacy - USA (zbiedzy, uciekinierzy, wyjęci spod prawa, zbrodniarze, złaknieni wolności)
- Związek Sowiecki - Watykan, Kościół Katolicki, jezuici (unifikacja, "sterylizacja", standaryzacja, schematyzacja, centralizacja, kontrola, dyscyplina, posłuszeństwo, bezwzględna lojalność, niepodważalność dogmatów)
- Rosja, Rzeczpospolita, Turcja - korporacje systemowe, zorganizowane, hierarchiczne całości społeczne z lojalnością wobec marki (patriotyzm, nacjonalizm), brandem-ikoną (car, król, sułtan), ekspansjonizmem (nowe rynki); prawo, władza, stratyfikacja
- Kozaczyzna (pre-Ukraina) - równość (ahierarchiczność), demokratyczny tryb wyboru władz (rządy mas, tłumu) potrzeba niezależności i samodzielności, zasadniczy brak/nieostre podziały klasowe (jak Wikingowie)

Dialog międzkulturowy przynosi wiele nowych, interesujących punktów widzenia.

• kategorie: | 

1

cytuj

Bartosz Kramek 212.76.37.182 05 Lipiec 09 00:27

Innym bardzo ciekawym poglądem (którego jednakże nie podzielam), ale któremu pewnej słuszności (przynajmniej na piewrszy rzut oka) odmówić nie sposób jest zaczytana przeze mnie na GoldenLine w grupie Historia, dyskusja nt. statusu Polski po II wojnie, gdzie pojawia się mniej więcej taka oto uwaga: "Polacy nie powinni narzekać, bo za Kresowe góry-lasy-doły otrzymali pół Bałtyku i kawał niemieckiej infrastruktury", a także: "Polacy w okresie PRL zapomnieli czym są problemy etniczne (potencjalnie - według autora - grożące erupcją konflikty z mniejszością ukraińską, litewską, czeską i niemiecką). Przy założeniu przedwojennych granic, tudzież nieprowadzenia akcji wysiedleńczych.

Dołącz do społeczności
Edukacji i Dialog

Autor ( wymagany ) E-mail ( wymagany - nie będzie publikowany ) WWW Komentarz Wprowadź kod z obrazka