Terroryści-szkoła 1:0

Pozornie sprawa zdaje się być bardzo błaha - wszak o tylko kilkuletnie dziecko! Więc nie może to być nierozwiązywalny problem ani dla nauczycieli, ani dla dyrekcji szkoły, ani tym bardziej dla ministerstwa edukacji. Nie może być... a jednak JEST!!

Okazuje się bowiem, że agresywny kilkulatek latami dręczy swoich kolegów, bijąc ich, dusząc czy rzucając ciężkimi przedmiotami.
Dlaczego tak się dzieje?? Dlaczego pomimo patolog izmu sytuacja od lat nie jest rozwiązania?
Otóż okazuje się, że takich właśnie przypadkach system oświaty jest całkowicie bezradny. O zaistniałej w szkole sytuacji zarówno rodzice jak i dyrektor informowali kuratorium oświaty, które nie udzieliło im żadnej pomocy. Dlaczego? Otóż zgodnie z polskim prawem, problem wynika z tego, iż rodzice ucznia nie zgadzają się na przebadanie go w poradni psychologiczno-pedagogicznej, a jest to warunek niezbędny do zorganizowania uczniowi kształcenia dostosowanego do jego potrzeb.
Co prawda szkoła pomimo nawet braku takowego orzeczenia z poradni podejmowała różne działania pedagogiczne, ale w związku z bardzo niechętnym stanowiskiem rodziców efektywna współpraca nie była możliwa.  W zaistniałych okolicznościach dyrektor szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym wystosował  wniosek do sądu o wgląd w sytuację rodzinną dziecka. Wniosek dotyczył prawnego zobowiązania rodziców do zdiagnozowania dziecka. Wszystko zatem wskazywało, że sprawa znajdzie swój szczęśliwy finał. Nic bardzie mylnego- sprawa znajduje się w sądzie ponad rok, i nie ma jeszcze wyroku. Uwzględniwszy tempo pracy sądu, uczeń ukończy szkołę podstawą, a sprawa nie będzie rozwiązana!!!!
Szkoła została zatem sama bez żadnej pomocy! W celu zapewnienia bezpieczeństwa uczniom w trakcie zajęć w klasie przebywa pani pedagog. Dyrektorka prosi o pomoc ministerstwo, kuratorium, środki masowego przekazu! Podobnie jak rodzice ma poczucie bezradności i niemocy! Sprawę mógłby rozwiązać sąd, orzekając indywidualny tok nauczania chłopca bądź skierować go do placówki specjalnej.
Mógłby-ale od roku nie ma na to czasu!
Cała sytuacja budzi zrozumiały sprzeciw zarówno dzieci, rodziców jak i nauczycieli.
Obrazuje również całkowitą bezsilność całego systemu oświatowego.
 Jakże mizerne okazują się efekty reform w polskiej szkole w starciu z kilkuletnim dziecko!
To niezwykle smutne i przerażające!