Nowe technologie, nowe społeczeństwo

Jarosław Kordziński, 26 Październik 11

Psycholog społeczny Roy Baumeister doszedł do wniosku, że w dzisiejszych czasach za 90% przypadków okrucieństwa odpowiadają albo problem z samooceną, albo ideologizm moralny (symbolizowany postawą „moja prawda jest ważniejsza od twojej). W efekcie oznacza to, że większość z nas odbiera jako jedynie słuszne to, co jest dla nas wygodne, a ni eto co mogłoby być pozytywne dla szerszego ogółu. Potwierdzają to badania, które skupiają się na analizie tego, co robimy, a nie to, co deklarujemy. Jeśli więc analizować nasze zachowania autentyczne, a nie deklaratywne, okazuje się, że dla większości z nas moralność oznacza przede wszystkim nasz własny interes, w tym nasze osobiste dobre samopoczucie przejawiające się między innymi tym, że czujemy się lepsi od innych. Trochę tak obserwuję postawy znacznej części młodzieży. Ja, dookoła mnie, moje, a co ja z tego będę miał.

Profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles Gary Small, autor pojęcia „pokolenie Google” stwierdził na podstawie swoich badań, że nastolatki doskonale radzą sobie z nowymi technologiami i bardzo szybko oraz skutecznie uczą się komunikować za pomocą nowych kanałów, przeczesując równocześnie sieć, grając, oglądając telewizję i wysyłając SMS-y. Przeprowadzone badania potwierdziły równocześnie, że mózgi młodego pokolenia wykształcają połączenia, jakich nie mają dorośli. Na skutek nieustannego korzystania z nowych technologii wzmacniając połączenia nerwowe związane z obsługą nowoczesnego sprzętu, co skutkuje jednak negatywnie w obszarze bezpośredniej komunikacji interpersonalnej. Młodzi ludzie mają jednak coraz częściej problem z rozmową twarzą w twarz i uważają ją za nieefektywną formę komunikacji. Unikają kontaktu wzrokowego, a ich mózg nie radzi sobie z odczytywaniem mimiki i gestów rozmówcy. W efekcie zdecydowanie bardziej od formy bezpośredniej wolą się kontaktować się przez internet i koło się zamyka. Ich mózgi mogą nigdy nie wykształcić połączeń odpowiedzialnych za zdolności do tworzenia więzi społecznych podobnych do tych jakimi dysponują ich rodzice czy tym bardziej dziadkowie. W efekcie młodzi ludzie skazują się w ten sposób na brak kontaktu czy szerzej zrozumienia z pokoleniem swoich rodziców- w tym również nauczycieli.