
![]() |
Jack Nasher |
|
|
|
||
(Dr. Lord Jack G.O. Nasher-Awakemian, J.D., M.A., M.Sc. (Oxon)) wykłada na temat psychologii zarządzania, a szczególnie przywództwa i samorozwoju. Pracował dla takich firm jak: T-Mobile, Sanofi-Aventis, Siemens, Bosch, Bank Sarasin czy Ashurst Lawyers. Jack Nasher jest wybitnym mówcą, prowadzi prezentacje na najwyższym światowym poziomie, występował m.in. w telewizji niemieckiej PRO Sieben. Jako student studiów doktoranckich wykłada w Oxford University w Said Business School i przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne z kandydatami na Wydział Zarządzania i Ekonomii Uniwersytetu w Okswordzie. Urodzony w 1979 roku uczęszczał do szkół w Niemczech, Francji i Stanach Zjednoczonych. Opublikował książkę z zakresu psychologii zarządzania pt. „Competence Display – Die Kunst, Kompetenz zu zeigen”. Ukończył także z wyróżnieniem Frankfurt Law School. Doktoryzował się we Wiedniu w Instytucie Teorii Nauki im. Sir Karla Poppera. W czasie swoich studiów w Oksfordzie został mianowany Research Associate of Holywell Manor at Balliol College i z ramienia Uniwersytetu Okswordzkiego organizuje konferencje i reprezentuje na uroczystościach akademickich. Dr Nasher pracuje także dla Wydziału ds. Nauki Parlamentu Europejskiego oraz w biurze German Advocate General w Sądzie Europejskim w Luksembourgu. Jack jest członkiem the Royal Institute of Philosophy w Londynie i zasiada w radach The European Business Circle oraz Ballgesellschaft Baden-Baden – organizacji, która organizuje jedno z najbardziej znanych wydarzeń charytatywnych: International Grand Ball. Jack Nasher na stałe mieszka we Frankfurcie n.Menem, jest przewodniczącym the Oxford University Society and deputownym partii Liberalnych Demokratów (FDP). |
![]() |
Lindell Smith |
|
|
|
||
(BA, MDiv, MPP, MTh (Oxon)), jest doktorantem The European Graduate School w Saas Fee w Szwajcarii. Ukończył studia na Uniwersytecie w Oksfordzie z zakresu filologii, psychologii i teologii. Pracował m.in. w Instytucie Badań Chirurgicznych Armii Amerykańskiej. Jego koncepcje zostały wykorzystane przy projektowaniu budynku Cornell University Burn Center w Nowym Jorku. W latach 1970-tych uczestniczył w badaniach nad uczeniem się dorosłych, które zaowocowały powstaniem „esperymentalnego” podejścia do uczenia się o śmierci i smutku. Wyniki badań były przez niego popularyzowane na antenie NBC news. Po zakończeniu pracy w armii amerykańskiej założył dwie firmy, które odniosły sukces komercyjny. Potem przeprowadził się do Paryża, gdzie wystawiał jednoosobową sztukę o Erneście Hemingwayu, która była grana w Europie i w Stanach Zjednoczonych przez trzy lata. Na zaproszenie the Army Academy of Health Sciences, Lindell Smith wziął udział w innowacyjnym projekcie badawczym służącym wykorzystaniu koncepcji M. S. Knowles’a dotyczących uczenia się dorosłych (androgologia). Opracował program szkoleniowy wykorzystywany w Armii Amerykańskiej z praktycznym wykorzystaniem koncepcji Kueblera Ross’a. W czasie studiów na Uniwersytecie Okswordzkim wykorzystał doświadczenia zdobyte w Armii Amerykańskiej dotyczące śmierci i umierania. Dzięki swoim badaniom poszerzył stan wiedzy naukowej w zakresie relacji emocji i uczenia się. W języku teologicznym, proces ten "uczy duszy", w języku psychologicznym chodzi o celowe włączanie zmian procesów gruczołowych oraz zachodzących w śródmózgowiu w proces uczenia się. Metoda strukturyzowanego afektywnego uczenia się i nauczania (SAUN) (ang. structured affective learning and teaching) jest procesem który pozwala na uniknięcie samo-odsłonięcia się, które zwykle jest stosowane w procesach pracy nad emocjami. Dotyka emocjonalnego poziomu uczenia się i procesów, których nie jesteśmy w stanie badać na poziomie kognitywnym. Dzięki temu uczestnicy czują się na takich zajęciach bezpiecznie I komfortowo. Na the World Ethics Forum w kwietniu 2006 roku, wiele głów państw stwierdziło, że edukacja ma największe znaczenie, jeśli chodzi o promowanie zachowań etycznych w krajach I przedsiębiorstwach. Lindell Smith był jednym z trzech mówców, którzy przemawiali na tym Forum. Jego referat był zatytułowany: "Nauczanie etyki dzięki metodzie strukturyzowanego afektywnego uczenia się i nauczania" (Teaching Ethics through Structured Affective Learning and Teaching). |