Jakie przeszkody stoją przed eLearningiem w Polsce? cz.2

SocialLearning.pl , 17 Sierpień 10

Od kilku tygodni nawiązujemy kontakty ze szkołami publicznymi we Wrocławiu i okolicach, starając się wciągnąć je do programu „Promocja elearningu w szkołach publicznych”.

W ramach projektu szkoły dostają darmowy 6 miesięczny dostęp do platformy elearningowej eTutor.pl dla dwóch klas oraz wszystkich nauczycieli.

Im więcej mamy kontaktu z interesariuszami szkoły tym więcej dowiadujemy się nt. ich stanu wiedzy i podejścia do wykorzystywania elearningu w nauczaniu.Mam coraz silniejsze przeświadczenie, że bez pracy nad rzetelnym doinformowaniem pracowników oświaty czym jest elearning i jakie stwarza możliwości, nasz wysiłek pójdzie na marne.

Brak rzetelnej wiedzy, podanej z niezależnego źródła np. MEN, jest powodem istnienia mentalnej bariery i strachu przed wprowadzaniem nowinek technicznych do procesu nauczania.

Nauczyciele czują się nieswojo gdy omawiana jest wyższość nowoczesnych metod nauczania, wykorzystujących elearning i najnowsze pomoce dydaktyczne, nad tradycyjnym polskim modelem szkoły.

Mają wrażenie, że sami są elementem tego archaicznego modelu, wielu obawia się,  że elearning wiąże się z ograniczeniem roli nauczyciela w procesie kształcenia. Dużo czasu i uwagi poświęcamy, w trakcie prezentacji naszego systemu do nauki angielskiego eTutor.pl, podkreśleniu, że jest to narzędzie zwiększające efektywność nauczyciela.

Zadaniem naszym, ale przede wszystkim instytucji rządowych i samorządowych powinna być promocja systemów elearningowych, jako nowoczesnych pomocy dydaktycznych, a nie substytutu żywej osoby.

Kolejną obawą jaką formułują nauczyciele jest brak wiary w możliwość zmotywowania uczniów do nauki.

Dwa tygodnie temu miałem przyjemność odwiedzić liceum w Oleśnicy, mieliśmy okazję przedstawić portal eTutor.pl ok. 40 uczniom. Uczniowie wykazali zainteresowanie prezentacją, co wydaje się sukcesem zważywszy na koniec roku szkolnego i piękną pogodę za oknem, dzisiaj już kilkoro osób ma za sobą kilkaset powtórek w systemie co jest wynikiem godnym podziwu.

Po prezentacji miałem okazję porozmawiać o elearningu z młodą nauczycielką angielskiego (z powodu jej młodego wyglądu wziąłem ją początkowo za uczennicę liceum).Rozmowa dla mnie bardzo ciekawa ponieważ dała mi możliwość poznania opinii młodego dydaktyka nt. nowych technologii w nauczaniu i podejściu młodzieży do nauki.

Z tej rozmowy wynika kilka obaw, które zdaniem nauczycielki mogą przeszkodzić skutecznemu wykorzystaniu nowych technologii w nauczaniu:

1. Bariera techniczna - szkoły już dzisiaj często posiadają zaawansowaną technicznie pomoc dydaktyczną (np. tablice multimedialne, lub projektor i komputer z odpowiednim oprogramowaniem), mimo to są one rzadko wykorzystywane z powodu braku umiejętności technicznych do obsługi tych urządzeń, jak i tworzenia materiałów dydaktycznych przystosowanych do sprzętu komputerowego.

2. Brak pomocy instytucjonalnej – nauczyciela mają wrażenie, że to na nich spoczywa cały ciężar wdrożenia elearningu i nowych pomocy dydaktycznych w proces nauczani, rzadko zdarza się sytuacja aby szkoła wraz ze sprzętem technicznym lub „pustą platformą elearningową” (typu moodle bez „wgranego” contentu) zakupiła oprogramowanie zawierające gotowe materiały lekcyjne. Co więcej, często przy zakupie nowoczesnego sprzętu, nie znajdują się pieniądze na przeszkolenie nauczycieli.

3. Brak chęci ze strony uczniów do nauki, zdziwiony byłem usłyszawszy od młodej nauczycielki silny brak wiary w możliwość nakłonienia uczniów do nauki. Wydaje się, że wielu nauczycieli zmaga się z poczuciem bezsilności, starając się nakłonić uczniów do nauki i samodzielnej pracy. W tej grupie wiekowej silne są postawy deklarowania braku chęci i sensu uczenia się przedmiotów licealnych, które „nie przydadzą się w życiu”.

Zwłaszcza 3ci problem dotyka idei Social Learningu.

Należy postawić pytanie, czy tworząc sieci społecznościowe zorientowane na naukę jesteśmy w stanie oddziaływać na postawy uczniów? Czy możemy zmienić wizerunek wielu przedmiotów „nieżyciowych”, „nieprzydatnych” w „rozwijające” i „poszerzające horyzonty”?

Bartek Postek SocialLearning.pl