Kompetencje głosowe trenera webcast

Piotr Maczuga, 09 Sierpień 10

Stając naprzeciw webcastowemu audytorium każdy trener musi posiąść określony zasób wiedzy i umiejętności. Choć częściowo pokrywają się one z kompetencjami „klasycznego” trenera, jest kilka elementów charakterystycznych właśnie dla webinarów.

Dla każdego początkującego trenera webcastu, przemawianie do grupy osób, których się nie widzi i nie słyszy, nie można jasno ocenić ich reakcji wydaje się trudne i nienaturalne. Do tego dochodzą jeszcze dodatkowe obowiązki, jak choćby odpowiednio zsynchronizowana obsługa prezentacji multimedialnej. Doświadczenie jest tutaj bardzo cenną wartością, bowiem wraz z każdym przeprowadzonym webcastem nabywamy nowych umiejętności. Jednak są pewne elementy, których opanowanie wydaje się kluczowe, a jednocześnie oprócz treningu przyda się trochę teorii i – przede wszystkim – świadomość ich występowania.

Z racji tego, że trener w webcaście pracuje głównie głosem, zastanowimy się jakie umiejętności w tej dziedzinie wydają się najistotniejsze. Tym razem w formie swoistego „rachunku sumienia”:
1. Czy podczas Twoich webcastów potrafisz używać głosu tak, aby samym sposobem wypowiedzi zainteresować słuchaczy?
2. Czy potrafisz świadomie unikać przerw w mówieni i tzw. „martwej ciszy”?
3. Czy podczas komunikacji dwukierunkowej potrafisz rozmawiać w taki sposób, aby nie wchodzić innym w słowo?
4. Czy potrafisz w taki sposób pracować ze scenariuszem webinaru, aby samemu tworzyć wypowiedź, a nie czytać z kartki?
5. Czy posługujesz się poprawną polszczyzną?
6. Czy dostosowujesz język i styl do potrzeb grupy docelowej?
7. Czy nie zapełniasz momentów ciszy powtarzając kilkukrotnie tę samą myśl, ale z zastosowaniem innych słów?

Z własnego doświadczenia wiem, że trudno jest uniknąć przerw w mówieniu (pkt.2). O ile podczas normalnych spotkań nie ma to znaczenia, tak w sytuacji, gdy słuchacze nie widzą trenera, jest to niedopuszczalne. Walcząc z tym zjawiskiem niezwykle łatwo doprowadzić do sytuacji, gdy nie chcąc milczeć, powtarzamy kilkukrotnie już wyartykułowaną myśl (pkt.7), co również nie jest dobrym rozwiązaniem. Podobnie jak u radiowców – warsztat sam kształtuje się po pewnym czasie. Poprawna polszczyzna (pkt.5) to wyzwanie samo w sobie i bez uświadomienia sobie błędów bardzo ciężko sobie z tym poradzić. Dlatego konstruktywna krytyka najbliższym może być w tym wypadku wskazana. W żadnym wypadku nie polecam zbyt częstego zerkania w notatki podczas mówienia (pkt.4), bo jeśli są one złożone z pełnego tekstu, a trener zaczyna czytać, to w webcaście jest to bardzo słyszalne. Proponuję przeprowadzić taki eksperyment we własnym gronie – aż trudno uwierzyć jak sztucznie brzmi mówca, który czyta zamiast mówić, gdy dodatkowo go nie widać. Problemy są też czasem z dostosowaniem języka do grupy docelowej (pkt.6), bowiem inaczej mówi się do otwartej grupy mieszanej, a inaczej do zamkniętej grupy specjalistów, nawet jeśli temat jest podobny.

Na rozwinięcie tematu polecam krótki webcast (5 minut) w którym Ken Molay przedstawia najważniejsze umiejętności „głosowe” z punktu widzenia trenera webcastu. Nagranie można zobaczyć tutaj: http://www.brainshark.com/brainshark/vu/view.asp?pi=366251398

Ken Molay jest amerykańskim specjalistą w dziedzinie webcastów. Prowadzi również webinary. Więcej o nim i o jego pracy można dowiedzieć się ze stron:

    * Webinar Success: http://www.wsuccess.com/
    * Ken Molay na Twitterze: http://twitter.com/klmonline
    * Ken Molay na LinkedIn: http://www.linkedin.com/pub/dir/Ken/Molay/
 

--

Zdjęcie: visual.dichotomy