Metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne cz. III

Grzegorz Borkowski, 12 Lipiec 09

Zajęcia przeprowadzone były z dziećmi i ich rodzicami w stowarzyszeniu " JESTEM " w Lublinie

            Zajęcia ruchowe z udziałem rodziców

Temat zajęcia : Ruch Rozwijający Weroniki Sherborne

Cele:

• Dydaktyczny- dziecko potrafi:

                         - integrować poszczególne części ciała w czasie wykonywanych ćwiczeń

                         - porozumiewać się w sposób niewerbalny

                         - zrelaksować się po okresie napięcia i koncentracji

• Wychowawczy- dziecko potrafi;

                  - współdziałać z partnerem

                  - pełnić role dominującą przy z mianie ról

Forma pracy:

                 Ćwiczenia w parach

Metoda pracy :

                   Metoda ruchu rozwijającego

Podstawa programowa:

I poznanie siebie i świata :

• Organizowanie sytuacji pozwalających na poznanie możliwości własnych dziecka i innych ludzi .(pkt 3)

II nabywanie umiejętności poprzez działanie :

• Tworzenie warunków sprzyjających spontanicznej i zorganizowanej aktywności ruchowej dziecka (pkt 7)

III odnajdywanie swojego miejsca w grupie rówieśniczej , wspólnocie:

• Umożliwienie dziecku odkrywania znaczenia komunikowania się w sposób niewerbalny

IV budowanie systemu wartości;

• Wykorzystanie codziennych sytuacji do podejmowania prób samooceny i oceny zachowań innych (pkt 3)

PRZEBIEG:

CZĘŚĆ I:

1. Powitanie , zapoznanie s przebiegiem zajęcia


2. „Iskierka przyjaźni”- zabawa integracyjna

CZESC II:

     Zabawa zrealizowana wg metody W.Sherborne

• W siadzie płaskim przesuwanie się od partnera do partnera-przywitanie palcami rąk różne sposoby


• W siadzie płaskim przodem do siebie w parach – trzymanie się za ręce , uśmiechanie się , tulenie się , głaskanie


• Leżenie tyłem , dotykanie się stopami – rowerek


• Leżenie tyłem przepychanie się stopami


• Turlanie się po podłodze  lub po nogach partnera


• Próba przewrócenia partnera będącego w siadzie podpartym


• Relaks


• Stanie proste – ćwiczący zamyka oczy i jest prowadzony po Sali przez dziecko


• Stanie prosto – dziecko ustawia stopy na stopach partnera – wspólny spacer


•  Stanie w parach przodem do siebie , trzymanie się za ręce , jednoczesne wstawanie i siadanie


• Stanie w parach , jeden partner stoi tyłem do drugiego, chwyt pod pachy – huśtawka na boki


• Relaks


• Siad skulny tyłem do siebie – przepychanie się plecami


• Siad skulny , dziecko zwija się w „kłębek”, partner usiłuje odciągnąć ręce i nogi dziecka


• Siad skrzyżny przodem do siebie – pokazywanie , naśladowanie , powtarzanie ruchów, gestów, mimiki partnera


• Mostek -dziecko próbuje go przewrócić


• Jeden partner robi mostek – drugi przechodzi pod mostkiem na różne sposoby


• Grupa tworzy „tunel” , reszta uczestników przechodzi pod tunelem


• Kołysanie w parach , uśmiechanie się , tulenie , głaskanie


• Relaks

UWAGA: starszy partner dostosowuje się do możliwości dziecka , zachęca je do podejmowania wysiłku , pozwala mu wygrać po uzyskaniu maksymalnej aktywności.

CZĘŚĆ: III

1. omówienie przebiegu zajęcia


2. słodki poczęstunek


3. wręczenie rodzicom zebranych informacji o metodzie W.Sherborne wraz z zaprezentowanym zajęciem zestawu zabaw


4. rozmowy indywidualne